"Çocuklarla El Ele Ebeveynlik" Anne Baba Eğitimi 4 Şubat Pazartesi Saat:13:00-15:00'de Yorum Psikolojik Danışmanlık'da başlıyor

Kayıt: Yorum Psikolojik Danışmanlık Tel: (212) 351 25 13-14 Adres: Zeytinoğlu Cad. Arzu 1 Apt. Kat:3 D:20 Akmerkez Etiler Kapısı Karşısı Etiler - İstanbul

"Çocuğumla Nasıl Konuşursam Beni Dinler? Faber Mazlish Atölyeleri

İlk konumuz "Çocuğumuza Olumsuz Duyguları ile Başetmeyi Öğretmek" Kayıt: info@annecee.com (532) 294 94 05

Oyun terapisi ile çocuğunuzu anlayın

Çocuklar kendilerini ifade edebilecekler, risk alabilecekler, sosyal kuralları ve sınırları öğrenebilecekler ve yaşadıkları sorunlar ile başaçıkabilme yollarını keşfedebilecekler. ilkiz@cocukluyasammerkezi.com

Filial aile terapisi oyun yoluyla aileleri güçlendiriyor

Çocuğunuzun iç dünyasında neler olup bittiğini anlayabilmek ve çatışmaları çözebilmek için randevu alabilirsiniz. ilkiz@cocukluyasammerkezi.com

30 Nisan 2012

Emotional Child Abuse Can Be Worse than Physical Abuse



Anyone who wants to know what it is like to go through some kind of abuse cannot really put themselves inside the shoes of someone who has dealt with real abuse in their lifetime. Most people think about physical abuse when they think about this kind of stuff, but emotional child abuse is actually what most people are used to seeing.
If you want to do something about abuse in the world then you should definitely consider taking a look at the effects that emotional abuse can have on children.
Emotional Child Abuse

Most people are not aware that emotional child abuse is a real thing, so you need to be careful about how you are treating your own child.
Just because you are not hitting your child does not mean that you aren’t abusing them, so you need to make sure that you keep your child’s emotional health in the back of your mind.
If you think that your child is going to be negatively affected by your actions then you should think about choosing a different course of action to take in the future.
Most people know that physical child abuse is a problem around the world, but the sad fact of the matter is that the real epidemic is found in emotional abuse. There are many different ways in which emotional abuse can be brought down on a child, and all types of physical abuse are accompanied by emotional abuse as well.
You have to remember that children have fragile minds while they are young, so you need to be careful about what you are doing to them on a regular basis.

Different forms of emotional child abuse

The main thing that you need to think about when it comes to emotional child abuse is how you are talking to your child on a regular basis. Yelling is the most obvious form of emotional abuse that you can bring on your child, but it doesn’t necessarily have to be yelling that is directed at the child. Yelling between spouses has been known to cause plenty of emotional abuse that the children will have to deal with for many years to come.
Another form of emotional abuse that is actually quite common is when a child is not getting enough attention. A child needs to feel like they are loved and protected by their parents, and that is something that cannot happen unless you take some time out of your daily life for your child. You brought this child into the world, so you need to make sure that you take the time to care for it on a regular basis.

Pay attention to the emotions of your child

It’s important to make sure that your child is not dealing with emotional child abuse, and the only way to make sure that isn’t the case is to spend a lot of time with your child. Make sure your child knows that you love them because that is the most important role of the parent at the end of the day.


29 Nisan 2012

Oyun Terapi Sürecine Anne Baba Katılımı

Filial Aile Terapisinde anne babalar terapist rehberliğinde oyun seanslarını yürütürler. Anne babaları bu sürece katmanın birkaç iyi nedeni vardır:

  • Anne babalar çocuklarını yakından tanırlar ve çocukların oyun seansındaki davranışlarını günlük davranışlarıyla karşılaştırma konusunda çok daha ön plandadırlar.
  • Anne babalar çocukların yaşamındaki en önemli kişilerdir. Filial oyun terapisi çocukların bir terapistle tamamen yeni bir ilişki kurmasını gerektirmez ve yapıcı, sürekli bir değişim sağlamak için anne babanın ne kadar önemli olduğunu vurgular.
  • Bu yaklaşımın eğitimini aldıktan sonra, anne babalar genellikle çocukları hakkında daha fazla bilgi edinirler ve terapi sonra erdikten sonra da kullanabilecekleri yeni beceriler geliştirirler. Böylece gelecekte birçok sorunun oluşumunu engellerler.
  • Filial oyun terapisi anne baba çocuk ilişkisini doğrudan güçlendirir ve bu güçlenmenin çocuk, anne baba ve tüm aile için ileriye dönük yararları vardır.
  • Çocuklar ve anne babalar benzer şekilde bu seanslardan zevk alırlar ve değişim süreci herkes için çok daha kolaylaşır. 
Filial terapi eğitimi hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak ve bu sürece dahil olmak için ilkiz@cocukluyasammerkezi.com 'a e-mail atabilirsiniz.

 A Parent Handbook of Filial Play Therapy kitabının Türkçe çevirisi Rise VanFleet (Çeviri: Filiz Çetin)

27 Nisan 2012

Not Enough Outdoor Time for Kids Says Study



Outdoor Time for Kids
Busy parents with jobs means that there may not be time to be outdoors with their child every day.
Kids are not getting enough outdoor time with parents, found a recent study published in the Archives of Pediatric & Adolescent Medicine. The study found that less than half of all mothers, and less than a quarter of fathers engaged in outdoor activity with their child every day.

Why outdoor time is important

The National Association for Sport and Physical Education guidelines states that children should get at least one hour of physical activity each day; for preschoolers there should be at least an hour of unstructured play each day.
Also parents may assume that their child is getting that outdoor play time at day care, but this may or may not be the case.

Girls may be even less likely to get outdoor play time

The study also found that preschool aged girls are even less likely than boys to be taken out for sport and play.
The possible reason for this is probably the fact that girls are thought to be less athletically oriented – a sort of “boys play sport”, “girls play house” kind of mindset could be responsible for this.
The long term results of this disparity could be quite significant, think experts. Less exposure to outdoor physical activity at an early age could mean that girls become less active even as they grow older. This could mean higher chances of being overweight later in life.
Also girls are expected to be cleaner and neater than boys (what is being called gendered standards of cleanliness) which restricts them to more aseptic environments. This prevents normal development of immunity and could be responsible for higher rates of certain autoimmune and atopic disorders in females.

Tips to get that outdoor time with your child

Take your child to the park with a friend who has a child. Making it a play date makes it fun for you and your child.
Walk to the shops and to errands. Walk out of doors as much as possible with your child. When he or she is old enough this can become bike rides.
Get into gardening. This is a great hobby that develops your child’s interest in the outdoors and helps them to learn at the same time.
Make it a point to play something out of doors everyday: play catch, toss a Frisbee, shoot hoops, play badminton, play a variety of games together as a family.


25 Nisan 2012

What Are the Most Common Sources of Childhood Anxiety?


Childhood anxiety is actually much more common than most people would think because children have just as many problems to think about during the day. Although a child’s problems are rather trivial compared to the problems of an adult, you have to remember that a child will be just as worried because of their current perspective.
Many different situations and problems can cause anxiety in children, so you should try to become aware of the causes of your child’s anxiety before you look for the right solution.

Childhood Anxiety
There are plenty of people in the world today who remember their little problems when they were a child, and they don’t really understand how they could have had so much childhood anxiety at the time.
Some children really do have severe problems in their lives, but other children end up getting anxiety over the littlest things.
To make sure that your child is not dealing with a severe case of anxiety, you should talk to them on a regular basis and make sure that they are feeling alright.
Most children do not have to deal with real life problems at a young age, but they can still run into some trouble along the path to adulthood. Many of the problems that children have these days are going to be found in school because there are a lot of different types of children that can be found there.
You need to make sure that your child is in a good state of mind before you start sending them to some strange place that they’ve never seen before on a daily basis.

Childhood anxiety can pop up during the school years

School can bring a lot of childhood anxiety onto anyone, so it’s important to keep a close eye on your children during these important years. You need to make sure that everything is alright at your child’s school and that you have a great relationship with your child’s teachers. You need to be able to know all about the good and bad of your child’s day once you get home from work.

The main thing that most parents don’t realize when it comes to children is that they need to be able to talk to the children like regular people. You need to form a trusting bond with your child if you are going to be able to get anything out of them during the day, and it’s important to have them tell you about their day at school on a regular basis. Bullies, awkward situations and troublesome events are rather prevalent at school for children, so you need to make sure that you learn about these things as they begin to happen.

Keep a close eye on your child

The best way that you can make sure that childhood anxiety does not become a problem in your family is to talk with your child on a daily basis about their activities during the day. It’s important to be able to talk to your child about anything because then they will be able to come to you when they have a problem.

24 Nisan 2012

Filial Aile Terapisi Eğitimi


Geçtiğimiz aylarda Nisan Psikolojik Danışmanlık'ta katıldığım, Uzman Psikolojik Danışman Filiz Çetin tarafından verilen Çocuk Merkezli Oyun Terapisi eğitimi ve iki aylık süpervizyon çalışmasının ardından bu ay da  Yoğunlaştırılmış Filial Aile Terapisi eğitimine katıldım.

Küçük bir grupla neredeyse bire bir çalışarak aldığımız eğitim süreci teorik bilgiler, rol canlandırmalar ve videolardan oluşmaktaydı. Özellikle rol canlandırmalarda, çocuk, ebeveyn ve terapist olarak tüm rolleri deneyimlememiz, terapist olarak ebeveynlerin yaşadığı duyguları anlamamıza ve yaşamamıza büyük ölçüde yardımcı oldu.

Çocuk Merkezli Oyun terapisi ile oyun ve özel oyuncaklar araç olarak kullanılarak, terapistin yarattığı güvenli ve kabul edici ortamda çocuk kendini daha iyi ifade edebilir, duygularını, düşüncelerini ve deneyimlerini oyun yoluyla güvenli şekilde ortaya
koyabilme fırsatı bulur. Bu süreçte çocuğun, kendini anlaması ve güçlenmesi, yaşadığı sorunlarla baş etmeyi öğrenmesi ve olumsuz davranışlarını değiştirmesi hedeflenmektedir.

Filial Aile Terapisi ise aile içinde yaşanan sorunları azaltmak, aile ilişkilerini güçlendirmek amacıyla, oyun terapisi becerilerinin bu kez anne ve babaya öğretildiği bir terapi yaklaşımıdır. Daha kısa süreli bir terapi şeklidir.

Anne-baba ve çocuk ilişkisinde açıklığı ve güveni artırmayı hedeflediğinden hem önleyici, hem de sorun varsa, o sorunun çözümüne yardımcı olur. Terapi sürecinde anne babalar terapistin yardımıyla çocuklarıyla özel oyun görüşmelerini nasıl yürüteceklerini öğrenirler.

Filial terapi seanslarında anne babalar çocuklarını daha iyi anlama fırsatı bulurlar ve onlarla kurdukları duygusal bağ güçlenir. Çocukların duygularını ortaya koyma ve sorunlarını çözme sürecinde oyunu kullanmak aile içindeki her üye için rahatlatıcı ve değişimi sağlayan bir etkendir.


Eğitimin sonunda Association for Play Therapy’nin (Oyun Terapisi Derneği) üyesi olan Family Enhancement and Play Therapy Center (www.play-therapy.comtarafından onaylı eğitim sertifikalarımızı da aldık.

Nisan Psikolojik Danışmanlık ve Filiz Çetin'e bu çok özel eğitim süreci için içten teşekkürler...

Anaokuluna Başlamadan Önceki Gece


İşim gereği bir uzman olarak okul öncesi eğitimin önemine son derece inanıyorum. Yine de bugün bir anne olarak çok heyecanlıyım. Endişeliyim demiyorum. Kızım yarın anaokulundaki ilk bensiz gününü geçirecek. 

Aklımdan binbir türlü şey geçiyor...
Yeterince anlatabildim mi, etrafta ben olmayınca korkacak kaygılanacak mı? 
Daha tuvalet eğitiminin ikinci haftasındayız. Gerçi çok iyi gidiyor ama orada yadırgar mı?
Yarın okula başlayacak ve sonra babasıyla babaanne ve dedesinin yanına iki geceliğine İzmir'e gidecek ve anaokuluna gidemeyecek, aynı zamanda benden de ayrı kalacak. Bu onu nasıl etkileyecek?
Evden çıkmanın bir rutine bağlanması ve parka gitmek yerine anaokuluna gitmenin keyfiyet yerine bir sorumluluk halini almasına uyum sağlayacak mı?

Bir arkadaşımın Ada'yla yaşıt kızı okulda çok mutluymuş ama okula bırakırken ağlaya ağlaya gidiyormuş, gitmek istemiyorum diyormuş, Ada da böyle yapar mı diye binbir soru...



İçimden biliyorum aslında tüm bunlarla başedebileceğini, çabuk alışacağını, seveceğini, yine de bu gece zor geçer. Babalar alınmasın ama işleri ne kolay. Benim eşim henüz okulu görmedi bile, ben görüştüm ve tüm sorumluluğu alarak seçtim. O da bana güvendi ve destek olsun sağolsun... Alınmasın ama benim kadar heyecanlandığını ya da kızımızın neredeyse yaşamının tamamı boyunca sürecek eğitimi sevmesi için önemli bir adım olarak gördüğünü de pek sanmıyorum.
Ve bir dünya anne klasiği: "Ne kadar çabuk büyüyorlar değil mi?"

Sabaha mümkün olduğunca az şey bırakmak istesem de bugün eve geç gelmek zorundaydım ve banyo ve uyku hazırlıkları derken, giysilerin seçimi de, çantasının ve yedek giysilerinin hazırlanması da sabaha kaldı.

Ne diyelim sabah ola hayrola... Uykudan önce benim okullu kızımın halleri...




23 Nisan 2012

Çocuklar Sınırlara Neden İhtiyaç Duyarlar?

Yeni Anne dergisindeki yazı dizim "Çocuklar Sınırlara Neden İhtiyaç Duyarlar?" bugün Hürriyet Aile anasayfada yayında.


“Her çocuğun en önemli ihtiyacı kendini güvende hissetmek ve anne-babası tarafından kabul edildiğini bilmektir. Sınırlar, çocuğa bu limitleri belli ve güvenli alanı sağlar, çocuğun kişilik gelişimine katkıda bulunur." Bu sözler Ebeveyn ve Aile Koçu İlkiz Özcan Sönmez’e ait. Güven ve sınır konularını ilişkilendiren Sönmez, ailelere bazı önerilerde bulunuyor.
Güven, içten dışa gelişen bir süreçtir. Çocuk bu güveni içselleştirerek kendine güveni gelişir, kendine ve başkalarına saygı duymayı öğrenir.
Sınırlar, çocuğun sosyal hayata uyumunu kolaylaştırır. Dış dünyada da uyulması gereken kurallar ve sınırlar vardır. Tutarlı ve uygun sınırlamalar, çocukların kendi davranışlarını kontrol etmelerine yardımcı olur. Kurallar çocuğun yaşına uygun basitlikte, kısa ve net olmalıdır.
Sınırlar koyarken bunlara dikkat edin!
  • Çocuğunuzu dinleyin,
  • Davranışının sonucunu yaşamasına izin verin,
  • Rol-model olun,
  • Davranışa övgüde bulunun.

Çocuğumuzu nasıl dinliyoruz?
- Çocuğunuz için yaşadığı duygunun anne-babası tarafından anlaşıldığını bilmesi, duygularına değer verildiğini ve kabul edildiğini hissetmesi çok önemlidir. Bu da beden dilimize ve konuşma dilimize odaklanmayı gerektirir.


Yazının Devamı

23 Nisan Çocuk Bayramı Kutlu Olsun

Tüm çocukların 23 Nisan Çocuk Bayramı kutlu olsun!
Bizim hafta sonundan bazı kutlama anıları...  Capitol'de... Evde... Çilekli'de...












Geleceğin ressamı çok ciddi çalışıyor.



Çilekli tesisleri...


Ada'ya aldığımız taçla...


 Kaydırakta...


21 Nisan 2012

Emirgan'da Lale Festivali

Bu yıl havalardan dolayı mı çok geç çıktılar, yoksa daha önceki yıllarda belediyenin yaptığı yatırımlar çok eleştirildiği için az mı dikildiler bilemiyorum. Benim en sevdiğim çiçektir. Her yerde görmeye alıştığımız lalelerden söz ediyorum. Bu yıl gerçekten az sayıda yerde az sayıda insan lalelerin keyfini çıkarabildi.

Geçtiğimiz hafta Lale festivali vardı Emirgan Parkında...

Ada ve Laleler...


"Anneee, ben de gelicem fotoğrafa..."



Akşam yemeği için Köşkteyiz


Aaa dedem gibi Galatasaraylı laleler...


Bu labirentte kayboldum galiba...


"Dedeciğimmmm"


Dede, Ada, Anneanne


Ayıları da sever kızım...


Nazar değmesin bu güzelliğe...


Bir mavi boncuklu fotoğraf da Ada ve dedesinden...


20 Nisan 2012

3-12 Yaş Çocuklar için Özel Oyun Saatleri



Çocuğunuzla oynamak için yeterli zamanınız mı yok?
Nasıl oynayacağınızı bilmiyor musunuz?
Çocuğunuzla oyun oynamanın önemini biliyor ama çabuk sıkılıyor musunuz?
Seçenekler içinde kayboluyor, hangi oyuncakların doğru seçim olduğundan emin olamıyor musunuz?
Çocuğunuz oyun sırasında sabrınızı ve sınırlarınızı zorluyor mu? 

Çocuğunuzun kendi evi gibi sıcak bir ortamda, özel seçilmiş oyuncaklarla çocuk merkezli oyun terapisi uzmanı ile başbaşa oynamasını ister misiniz?

    • 3-12 yaş çocukları için uygundur.
    • 1 seans 50 dakika sürmektedir.
    • Haftada 1 kez yapılabilir.

    Randevu almak için ilkiz@cocukluyasammerkezi.com'a e-mail atabilirsiniz.



    Oyun terapisi, çocukların oyunu ve oyuncakları kullanarak kendilerini ifade etme gereksinimlerine odaklanan özel bir süreçtir. Çocuklar, kendilerine güvenli bir ortam sunan eğitimli bir oyun terapisti ile istedikleri şekilde oynayabilmeleri için cesaretlendirilirler. Bu süreçte, çocuklara duygusal sorunlarını ifade edebilmeleri için değişik çeşitte birçok oyuncak sunulur. Çocukların kendilerini sanat, drama ve fantazi içeren oyunlar yoluyla ifade edebilmeleri için fırsat yaratılır. 
  


    Neden Oyun Terapisi?
 
    Çocuklar oyun oynamayı severler. Yetişkinler kadar duygularını anlayabilme ve konuşabilme becerileri gelişmemiştir. Bu nedenle, oyunun, çocuklara deneyimlerini ve duygularını ifade etme fırsatı sunduğundan iyileştirici bir özelliği vardır. Çocuklar, oyunlarında davranışlarını etkileyen kızgınlık, üzüntü, korku, ya da hayalkırıklığı gibi duyguları terapistin sağladığı güvenli bir ortamda yeniden canlandırabilirler.
  


    Oyun terapisi süreci hakkında daha detaylı bilgi için: 
    Sorularla Oyun Terapisi
    Çocuk Merkezli Oyun Terapisi

        Ada Anaokuluna Başlıyor...

        Bugün 20 Nisan, az önce Ada'nın yeni anaokulunda 23 Nisan kutlamasındaydık. Sahiden oldukça çabuk verilmiş bir karar oldu. Hala biraz şaşkınım. Hani bazen akışında çok güzel gider herşey ya... 
        Sevgili arkadaşım Uyku Meleği'nin 3 yaşındayken oğlunu verdiği okul burası. İsmini ilk olarak bu şekilde duydum. Çilek Çocukevi internetten araştırdım, çok büyük olmayan samimi bir yere benzettim.

        Yeri Levent'te evimize çok yakın. Görüşmeye karar verdim ama çok şeker, sevgi dolu bir Okul Müdürü var Çiler Hanım. İki gün önce kendisiyle çok keyifli bir sohbetten sonra etrafı gezdik.
        Sonra da bizi Cuma günü yani bugün yapılacak olan Çocuk Bayramı kutlamasına davet etti.

        Anaokulu için önceliklerimi daha önceden aklımda netleştirmeye çalışmıştım:

        Çocuğun çocuk olduğunu hissettiği, sevgi dolu bir yer olması.
        Çok kalabalık olmaması, yeterli ilgi gösterilmesi.
        Çok kurumsal olup, çocuğumdan aşırı bir başarı beklenilmemesi. 
        İlköğretimden liseye kadar birçok öğrencinin bulunduğu bir kampüs içinde olmaması. 
        Oyun oynayarak öğreneceği aktivitelere katılması.
        Belli kurallara uymayı öğrenmesi.
        Sosyal becerilerinin artması.
        Kendi işini kendi yaptıkça, yemek yemek, tuvalete gitmek, uyku uyumak, arkadaşlarıyla birlikte aktiviteler yapmak gibi, özgüveninin gelişmesi.
        Okula hazırlanmasını sağlayacak önbilgilerin sıkmadan, oyunla verilmesi.
        Eğlenmesi, eğlenmesi, eğlenmesi...

        Aslında Ada Eylül ayında üç yaşını dolduruyor o nedenle Eylül'de anaokuluna başlamasını istiyordum. Ama zamanlama konusunda sonradan aklıma çok yatan bir öneriyle geldi okul müdürü. Eylül ayı çoğu aile için kaos ayıdır. Çocuğun hiç tanımadığı bir okula tam gün başlamasındansa, bu yaz döneminde haftada üç yarım gün gelerek okula alışmasını sağlamayı önerdi. Eşim de öncesinde bunu önermişti. Böylece Ada arkadaşlarını, öğretmenlerini ve okulu yavaş yavaş bizden tam olarak kopmadan tanıyacak, bu deneyimleri sayesinde de tam güne geçtiğinde daha az sıkıntıyla başetmek zorunda kalacak.

        Havalar güzelleştiğinde bahçede yemek yiyebilecekleri bir de küçük tahta masaları var. Bahçede zaman geçirebileceği bir güzel villa burası.
        Haftada bir gün mutfak atölyesi var, bizimkinin bundan epey zevk alacağını tahmin ediyorum. Bütün gün evde tencere tavasına su doldurup, parktan topladığı yapraklarla yemek pişiriyor ne de olsa :)
        Yazın matematik ve fen bilgilerini çocuğa özel bir öğretme şekli olan math & science atölyeleri de olacak.

        İlk günü neler olduğunu anlamaya çalışarak geçti. Oyuncaklar çok ilgisini çekti, evde alışkın olduğu bebek, puset, evcilik, beslenme oyuncaklarına ilgi gösterdi. Kısa bir süre diğer çocuklarla birlikte sınıfa da girdi.Sonra hep birlikte dans gösterilerini izlemek üzere toplandılar. Bu sırada ben müdürün odasındaydım. Bu ortamda beni görmesini istemediler haliyle. Ben de arada bir kapıdan gözetledim :)
        Biz çıkarken diğer çocuklar hala çocuk bayramı kutlamalarına, dans etmeye devam ediyordu. Bu nedenle çıkmaktan pek hoşlanmadı. Eve doğru yürürken yolda biraz oyunlar hakkında konuştuk. Çok anlatmaya istekli olmadığından soru sormamayı tercih ettim ve evde de soru sorulmasının önünü geçtim.

        Sanırım haftaya Çarşamba ve Cuma günleri çok daha gerçekçi bir deneyim yaşayabiliriz.



        19 Nisan 2012

        Yeni Anne Mart 2012 - Çocuğumuzun Arkadaşı mı Anne Babası mı Olmalıyız?


        Hürriyet YENİ ANNE dergisi Mayıs sayısındaki "Çocuklu Yaşam" köşemde yayınlanan yazım:   "Çocuğumuzun Arkadaşı mı Anne Babası mı Olmalıyız?"


        Nasıl anne baba olduğumuz, ne zaman anne baba olduğumuzla çok ilgilidir.
        Anne babalık zaman içinde değişir, anne babaların sorumlulukları, dünyayı algılayışları,  onlara yardımcı olacak kişiler ve kaynakları, bilgi edinme ihtiyaçları ve bu kaynaklara erişebilirlik, zaman, yakınlarının çocuk yetiştirme biçimleri ve kendi ailelerinden görmüş oldukları, uygulamaya ya da uygulamamaya karar verdikleri yöntemler eşliğinde yeniden şekillenir.

        Otuzlu, kırklı yaşlardaki anne babalardan eğitimlerime katılanlarla çoğunlukla hemfikir olduğumuz bir gelişim ve değişim söz konusudur. Bizim anne babalarımız, çoğunlukla disiplinli ve otoriterdiler. Çocukla doğru iletişim kurmaktan çok, çocuğun “söz dinleme”si ve büyüklerine saygılı olması daha önemliydi. Çocukların azarlanarak, cezalandırılarak eğitilebileceği düşünülürdü. Bu tarz otoriter ebeveynlik, çocuğun anne babasının sevgisini kaybetme korkusuna dayanır, çocuklar da anne babaya “yakalanmadan”, “çaktırmadan” yapmak istediklerini yaparlardı.

        Son yıllarda ise daha çok anne baba çocuklarının sağlıklı ve özgüvenli gelişimini önemsiyor, çocuğu ile doğru ve açık bir iletişim kurmak istiyor. Araştırıyor, okuyor, eğitim alıyor, kendini geliştiriyor ve böylece kendi ebeveynlik tarzını oluşturuyor.

        Eskiye göre, daha çok anne hem aile geçimine katkıda bulunmak, hem de kendi ayakları üzerinde durabilmek için çalışmayı tercih ediyor. Günümüzün anne ve babaları büyümekte olan çocuklarının hayatında yalnızca otorite kurmak istemiyorlar.
        Çocuklarıyla haftasonu ve haftaiçi akşamları kısıtlı geçirecekleri zaman diliminde de onları üzmek, “hayır” demek istemiyor, sınır koymaktan kaçınıyorlar.

        Birçok anne baba ise kendine şu soruyu soruyor:
        -Çocuğumuzun arkadaşı mı, yoksa ebeveyni mi olmalıyız?

        Aile ve çocuk ilişkisinde yapılabilecek en büyük hata, çocukla iyi geçinmek ve olası çatışmaları önlemek adına, anne baba olmak yerine, onun en iyi arkadaşı olmaya çalışmaktır. Erken çocukluk döneminden itibaren, ergenlikte de anne babanın sınırları belirlemede yaşadığı tereddüt ve kaygılar bu süreci daha da zorlaştırır.

        Sınır koymak ve hayır demekte zorlanıyorsanız işte size harika bir öneri! İşi doğalına bırakın. Durumu telafi etme sorumluluğunu siz üstlenmeyin.

        Örneğin, dikkatsizlik ya da kötü kullanma sonucu çocuğunuzun oyuncağı mı bozuldu, ya da sevdiği bir giysisi mi kayboldu, kaybolan ya da bozulan nesneyi tamir etmeye ya da yenisi almaya çalışmayın. En azından çocuğunuza bu kaybın yokluğunu hissedeceği kadar bir zaman geçmesine izin verin.

        Siz çağırdığınızda yemek yemeye gelmedi mi, o halde yemeğini soğuk olarak yiyebilir. Bunun çocuğunuza sorumluluğu öğretmek dışında kimseye zararı dokunmaz.

        Çocuklar unutmayı alışkanlık haline getirdiğinde, onlara hatırlatmayın, ödevlerini yapmaları için zorlamayın. Ya da onlar için yaparak sorumluluğu ve öğrenme fırsatlarını ellerinden almayın.  Bırakın öğretmeni ve arkadaşlarının önünde ödevini yapmamış olmanın sorumluluğunu kendi üzerine alsın.

        Kirli çamaşırlarını sepete atmasını söylediğiniz halde, hala odasında yere mi atıyor, kirli çamaşırlar sepete atılana kadar yıkamayabilirsiniz.

        Bu sırada ona “Sana söylemiştim” demeyi, hatta vaaz vermeyi ne kadar isteseniz de kendinize engel olun, bırakın doğal sonuçlardan doğal yollarla öğrensin. Siz araya girerek ilgiyi ve kızgınlığı üzerinizde toplamayın.

        Bu yöntemi izlerken, çocuğunuzun isteklerini, ihtiyaçlarını da göz önünde bulundurmayı ve çok seyrek oluşan bir davranışla, alışkanlık haline geirilmiş bir davranış arasında ayrım yapmanız gerektiğini dikkate alın.

        Çocuğunuzla etkin iletişim kurarken; onun kişiliğini, istek ve ihtiyaçlarını dikkate almanız, kuralların ortak koyulmasına çaba harcamanız ve çocuğunuza sorumluluk ve söz hakkı vermeniz oldukça yardımcı olacaktır. Çocuğunuzun hayatı boyunca yüzlerce arkadaşı, ancak bir tane anne ve babası olacaktır.

        12 Nisan 2012

        GGK Kadın Girişimciler Zirvesi



        Genç Girişimciler Klubu, ülkemizde ve global arenada başarıya ulaşmış kadın girişimcileri Sabancı Üniversitesi’nde buluşturuyor.


        Yazının Devamı 

        9 Nisan 2012

        Otizmli Bireylerin İş Yaşamına Dahil Edilmesi

        Geçtiğimiz yıl MIT öncülüğünde Toyota'nın katkılarıyla düzenlenen iş planı yarışmasında birinciliği kazanan "Yüksek fonksiyonlu otizmli kişilere eğitim verdikten sonra Türkiye ve diğer ülkelerdeki yazlılım firmalarına test ve kalite kontrolü hizmeti sunmayı" amaçlayan projesiyle Uzmanlar Danışmanlık olmuştu.

        Proje hakkında
        Yüksek fonksiyonlu otizm ve Asperger sendromunun özellikleri artık tüm dünyadaki iş çevrelerinde bir özür ya da eksiklik değil bir artı-değer olarak görülmeye başlandı. Dünyada bazı şirketler otizmli kişilere özgü olan bu özellikleri değerlendirerek bilişim sektöründe, özellikle yazılım testleri ve veri kayıtları ve çevrimleri konusunda hizmet vermeye başladılar. Bu şirketler diğer yazılım şirketleriyle aynı ekonomik koşullarda rekabet etmekte ve çalışanlarının kendilerine özgü özelliklerinden dolayı daha yüksek kalitede hizmet verebilmektedirler.

        Otizmli bireylerin ortalama insanlardan farklı olarak yazılım ve regresyon testi gibi konularda onları avantajlı kılan özelliklerini, tam da bu konuda performans sıkıntısı çeken ve ürün kalitesini yüksek tutmakta zorlanan yazılım şirketlerinin hizmetine sunmanın, sosyal sorumluluk ile efektif mühendisliği kolkola yürütme şansına sahip olmanın yani desteğe ihtiyacı olan bu iki tamamen farklı topluluğu (yüksek fonsiyonlu otizmliler ve kalite sıkıntısı çeken yazılım şirketleri) birbirinin hizmetine açmanın dünyada yeni yeni yeşermeye başlayan yapıcı ve heyecanlandırıcı bir oluşum olduğunu düşünüyoruz ve bunu Türkiye'de kurmak ve yaşatmak istiyoruz.
        Sevindiren bir gelişme...
        Türkiye'de yüksek fonksiyonlu otizmli bireylerin eğitim ve istihdamı için 3 yıl içinde yaptıkları tanıtım çalışmaları, alt yapı araştırmaları (iş modeli ve projelendirme), müşteri ve paydaş arayışları,  uygun özel eğitim ve iş pozisyonları tetkikleri sonucunda Uzmanlar Yazılım ve Danışmanlık Hizmetleri önemli bir noktaya gelmişti.

        Specialisterne kurucusu Thorkil Sonne ziyaretinin ardından ülkemizde edindiği izlenimler, yaşadığı pozitif tecrübeler ile Türkiye'nin Specialisterne ailesi için önemli bir kazanım olacağını açıkladı. Kendisi ve Specialist People Foundation Genel Müdürü Steen Thygesen Mart ayı itibari ile Specialisterne Türkiye çalışmalarına Uzmanlar kurucusu Petek Özgül'ün koordinatörlüğünde başlandığını açıkladı. 
         
        Bu gurur verici gelişmeyi sizlerle paylaşmak istedik. Çalışmalarına Mayıs ayında başlayacaklar. Hedefleri ise 2012 yılı bitmeden ilk pilot projeyi gerçekleştirmek. 

        Neye ihtiyaçları var?
        Öncelikle sponsorlara:
        Sponsor dosyası için: http://www.uzmanlardanismanlik.com/SpecialisterneTR.pdf
        Bu konuda uzmanlaşmış eğitmenlere
        Projenin duyurulmasına
        Otizmli birey ve ailelere ulaşmaya

        Daha fazla bilgi için

        Çocuklara sorumluluk kazandırmak

        Bu liste çocuklarına sorumluluk kazandırmak amacıyla, ev işlerini kullanmak isteyen anne babalara bir başlangıç listesi oluşturmak amacıyla Robert J. Mackenzie’nin "Çocuğunuza Sınır Koyma" kitabından alındı.
        Bazı çocukların becerilerinin daha ileride olması, bazılarının ise daha geride olması beklenebilecek bir durumdur. Anne babalar çocuklarını gözlemleyerek, neyi başarıp neyi başaramayacaklarını değerlendirerek uygun bir program hazırlayabilirler. Yalnız bu noktada, becerilerin yaptıkça geliştiğini ve aşağıdaki listenin ortalama bir çocuğun yapabileceği şeyler olduğunu hatırlamakta yarar var. “Yok canım benim çocuğum bu kadarını da yapamaz” demeden önce, çocuğunuzun istekli olup olmayacağını anlamak için önermekte, teşvik etmekte, başarılı yanlarına, cesaretine ve emeğine vurgu yaparak sözle ödüllendirmekte yarar var.

        Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...