22 Mart 2012

Anaokuluna Hazırlık - Yemek Seçme

Benim kızım özellikle kahvaltıdan pek hoşlanmıyor. Yanında bir arkadaşı ya da biz varsak o yemekten daha çok keyif alıyor. Başlarda çok sevdiği yumurtayı artık yemek istemiyor. En başından beri peynirden hiç hoşlanmadı ve her tattırdığımda ağzından çıkardı, bir iki çeşit dil peyniri ev taze kaşardan az yiyor, meyvesuyu içiyor, 2 tatlı kaşığı bal ya da pekmez, 1-2 de yeşil zeytin yiyor ve çoğunlukla böyle kalkıyor.
Israr etmiyorum. Doydum ben artık yemeyeceğim dediğinde ona saygı duyuyorum.

Çocukların bir çoğu aslında yemek seçmeyi sonradan öğreniyor. Bizim tepkilerimizden, konuşmalarımızdan, hatta hissettiklerimizden. Yani bir çeşit yiyecekten en baştan beri haftalık menülerinde olursa o yiyeceğe karşı bir aşinalık oluşuyor. Nedense benimle haftasonu kırmızı biber dolması ve patlıcan yiyen kızım, "Patlıcanın acı bir tadı var ya, çocuklar sevmez" diyen bakıcımla yemiyor. 

Dahası benim asla yiyemeyeceğim ekşili köfte diye birşeye bayılıyor, 9-10 köfte yiyor. Ben de bu da yenir mi demiyorum :)) çünkü faydalı.
Her hafta mutlaka kendi evinde pişen kuru fasulyeden bize de ikram eden bakıcımız sayesinde Ada kuru fasulyeyi seviyor ve evde kendi oyun hamurlarından yemek yaparken, sürekli fasülye pişiriyor.
Kuru fasulye seven çocuğa pek rastlanmaz aslında ama son derece faydalıdır.

Çocuklar bizim alışkanlıklarımızı model olarak alırlar. Tabi bir de kendi tercihleri olduğunu kabul etmek gerekir. Ben genel olarak salata ve meyve yemekten hiç hoşlanmayan bir insanım. Yararını bildiğim için kendimi bu konuda zorluyorum. Ama Ada'nın bu konuda beni hiç de örnek almaması ve tercihini meyve ve salatadan yana kullanması çok hoşuma gidiyor. 

Bunda  kızımız dört aylıktan beri meyveyi hayatından hiç çıkartmayan doktorumuzun ve dakikasını sektirmeden öğünleri hazır eden bakıcımızın rolü büyük.

0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...