10 Şubat 2012

Ergenlik Döneminde Çocuklarımıza Nasıl Davranmalıyız? (2.Bölüm)


Ergenlik dönemine ilişkin bir önceki yazımda, bu dönemin bir değişim ve çelişki dönemi olduğundan ve anne babaların çocuğu çok iyi tanıması gerektiğinden söz etmiştik.
Aynı zamanda hem çocukların hem de ebeveynlerin kaygılarının yoğun olduğu bir süreç olduğunu ve bu kaygıların nedenlerini paylaşmıştık.


Biz ebeveynler neler yapabiliriz?

  Ebeveynler öncelikle kendilerini rahatlatmaya çalışmalılar. 
Bu çocukları siz yetiştiriyorsunuz. Aile içinde değerlerinizi öğretiyorsunuz. Kendiniz örnek davranışları modelliyorsunuz. O halde sizi korkutan ne?

  Erken çocukluk ve okul döneminde çocuğunuzla güçlü bir bağ ve güven ilişkisi kurmuşsanız, korkmayın!
Çocuk 3-6 yaşlarında anne babasıyla rahatlıkla konuşabilmişse, birşey sorduğunda ya da paylaşmak istediğinde annesinin eleştirmeyeceğine, babasının kızmayacağına güveniyorsa ergenlik döneminde çatışma yaşama olasılığınız düşer.

  Çocuklar kaygılar yaşadığında güvenli bir sığınak bulmak ister, işte o sığınak bir olmalıyız
Bazen anne babasıyla konuşmaktan çekinen, ebeveynleri tarafından anlaşılmadığınıi dinlenilmediğini, kabul edilmediğini hisseden çocuklar için bu sığınak arkadaşları ve yanlış çevreler olabiliyor.

  İlgi, sevgi çok önemlidir... Ancak dozunda!

  Çocuklarınız için yapıcı ve aktif ortamlar yaratın

  Okul ile sürekli bir işbirliği içinde olun 
Küçük yaşlarda ilgimizi, desteğimizi sıklıkla göstererek çocuğumuzda güven sağlayabiliriz. Ergenlikte ise bunu biraz daha çaktırmadan, gözüne sokmadan yapmaya özen göstermeliyiz.

  Yıkıcı değil, yapıcı olmak

  Çocuklarımıza mutlaka zaman ayırmak, ve bunu hissettirmek

  Öfkeye kapılmamak
Kendinize şu soruyu sorun: "Bize de öfkeyle davranıldığında, biz o davranışı değiştiriyor muyuz?"

  Kendimizi onların yerine koymak 
"O yıllarda ben nasıl bir ergendim?" sorusunu hatırlamaya çalışmak

Çocuklarımız bizi üzmek, asi olmak için ya da kötü çocuk olmak için çatışma çıkarmıyor, inatlaşmıyor ve damarınıza basan diğer davranışları yapmıyor.
Bu durumların üstesinden gelmek için orta yolu bulabilirsiniz. Samimi olarak, güvenlerini kazanarak, doğru ilişkiler kurarak onlara ulaşabilirsiniz.
Ebeveynler olarak siz çocuklarınızdan daha güçlü ve daha yetkinsiniz. Adım atmak için beklemeyin.

İşte bunları Nisan Psikolojik Danışmalık’tan Canan Hanım'dan dinlemek oldukça yararlı oldu. Çocuğu ergenliğe girmiş, ya da yakında girecek olan anne babalarla bu bilgileri paylaşmak istedim.


İlkiz Özcan Sönmez
Ebeveyn ve Aile Koçu

2 yorum:

Aktardığınız bilgiler için teşekkür ederim.Lise 3 sınıfta farklı okullarda okuyan biri kız,biri erkek ikiz çocuklarım var.Ortalık gerilip çatışma başlayınca sanki evde dünya savaşı çıkıyor. Yaklaşık 10-15 günlük periyotlarla sofrada veya başka bir alanda bir bahane ile gelişiyor.Ve eşim ile 10 yaşındaki küçük oğlum dahil bezginleşiyoruz.İfade ettiklerinizi yüzeysel olarak uygulamaya çalışıyordum.
Bu günden itibaren daha gayretli olacağım.
Tekrar teşekkürler.Y.Oyan

Merhaba,
Paylaştığınız için çok teşekkür ederim.
Çocuklarınız ve sizin için Lise 3 oldukça zorlu bir dönem olmalı.
Üniversite sınavına girme stresi, ileride iş bulup bulamayacağına ilişkin endişeleri, gençliğin gezip eğlenme isteğinin doruklarda olması ve sizin de çocuklarınıza ilişkin gelecek kaygılarınız oldukça güçlü duygulardır.
Bu duygular bardağı taşıran son nokta ile birden öfkeye dönüşebilir, aslında herşey o olaydan çok daha önce oluşmuştur. Dediğiniz gibi bu olumsuz duyguları atmak için yalnızca bir bahane olur.

Mümkün olduğunca açık davranarak, çocuklarınızı sizin kendi beklentilerinizi ve hayallerinizi yaşamaları için değil, onları oldukları gibi kabul ederek, kendilerini uzun yıllar mutlu hissedecekleri biçimde yaşamaları için teşvik etmeye çalışın. Kabul edilmek her yaşta çocuğun ihtiyaç duyduğu vazgeçilmez duygudur.

Sevgilerimle,

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...