18 Ocak 2012

Kendimle Yüzleşmek



İstop oynayarak evde birbirimizi kovaladığımız oyunun en neşeli, en eğlenceli yerinde birden masasına oturdu ve kitap okumaya başladı. Bozuldum açıkçası... Ne güzel birlikte eğleniyorduk, kitap okumak da nereden çıktı?


Haftaiçi home-office çalışmak öyle birşey ki; çocuk için anne varken yok demek evde...
Aslında evde olduğum her an Ada'yla yan yanayım ama ya bilgisayarım açık, ya elimde bir kitap, ya cep telefonumdan e-maillarıma yanıt veriyorum, bazen odama saklanıyorum, bazen bir oyunun tam  ortasında evle ilgili yapılması gereken birşey çıkıyor...

Bana doyamadığının, evdeyken ve çalışırken onunla istediği ve ihtiyaç duyduğu düzeyde ilgilenemediğimin ve birçok anneden daha fazla evde olabilmeme rağmen, rutinin dışındaki geliş gidişlerimin (randevularım, eğitimlerim, toplantılarım bazen de yalnızca alışveriş için) ona kendini kötü hissettirdiğinin farkındayım ve üstesinden gelmek için, bu konuda kendime dışarıdan bir göz gibi bakmamı sağlayan bir psikolog desteği alarak bazı yöntemler uyguluyorum.

*Her gün aynı saatte birlikte başbaşa bir oyun zamanı
*Sadece ona özel, telefon, bilgisayar, ya da yerdeki oyuncakları toplamadan tamamen kendimi ona verdiğim bir zaman dilimi, ismi de Ada zamanı
*Günümüzün nasıl geçeceğine dair önceden bir bilgilendirme: "Bugün anne kahvaltıdan sonra Ada zamanında seninle istediğin oyunu oynayacak, sen öğlen yemeğini yerken bilgisayarda çalışacak, sen uyurken anne de dışarıda olacak" gibi basit basit
*Gün içinde evdeyken de bir gözümle onu izleyerek şefkatle oyunun bazı yerlerinde yorum yapmam, göz teması kurup gülümsemem, "seni görüyorum, senin farkındayım" mesajını vermem

Yine de, bana doyamadığını o kadar net anlatan şu cümlelere, hem de oyunun tam ortasında şahit oluyorum...
Ve bir suçluluk gelip yerleşiyor kalbimin ortasına, ama bu da benim işim ne yapayım?

-------- o0o --------

İstop oynayarak evde birbirimizi kovaladığımız oyunun en eğlenceli yerinde birden masasına oturdu ve kitap okumaya başladı. Bozuldum açıkçası... Ne güzel birlikte eğleniyorduk....

- Anne sen beni kolumdan çek
- Nereden çekeyim, bluzunun kolunu mu düzelteyim?
- Hayır dirseğimden çek " hadi gel, hadi gelsene" de
- Ada, hadi gel, hadi gel oynayalııım

- Yapmam gereken işlerim var şimdi
- ??? ( yutkundum)
  Kitap mı okuyacaksın şimdi? Hadi gel, top oynuyorduk
- Sen odanda bebeklerinle oynayabilir misin?
- Anladım sen beni taklit ediyorsun, işim olduğunda seninle istediğin gibi oyun oynayamadığım için   üzülmüşsün
- Hı hı
- Şimdi senin hissettiklerini daha iyi anlıyorum, eğer istersen 15 dakika daha istediğin oyunu oynayabiliriz.
  Ne yapmak istersin?
- Tamam

0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...