28 Ocak 2012

Doğuma İki Hafta Kala (3.bölüm)

Bu bölümde, Emel Hanım'ı daha yakından tanıyabileceğiz. Neşeli ve sevgi dolu ailesini, biricik eşine olan aşkını, hamile olduğunu öğrendiği an neler hissettiğini, işine ve çalışma arkadaşlarına bağlılığını,azmini ve işe ara vermenin yaşattığı duygularını... Ama en çok da dünyaya o pozitif bakışını, esprili yaklaşımını, bakın şöyle diyor:

"...çok şanslıyım aslında , herşeyden önce sağlıklı biriyim, 9 ay gık demeden geçti, inanıyorum fındıkkurdum da bana yardımcı olacak ve beni üzmeden gelecek :) geldikten sonra da işler dediğiniz gibi güllük gülistanlık olmayacak:) ama olsun, yeterki evladımı sağlıkla kucağıma alayım, varsın uykusuz geceler gelsin, nasıl olsa kayınvalidemler 1 ay kadar burda, gelen gidenle ilgilenirler, ben de bebeğim uyurken uyumaya vakit bulurum :) kendini böyle teselli eden bir anne adayı daha var mıdır:) ne garip, hem telaş hem endişe hem korku hem teselli :) bir sürü karışık duygular :)..."
-----o0o-----
merhabalar :)

Öncelikle mailime içten ve samimi bir şekilde cevap verdiğiniz için çok teşekkür ederim.beni ne kadar mutlu etti bu geri dönüş bilmelisiniz :)
Ağzım kulaklarımda okudum yazdıklarınızı, işte dedim beni anlayan biri var, beni dinledi ve hislerime tercüman oldu..ve duymak istediğim bir sürü güzellikler yazmış bana  bu sizsiniz:) insanları dinleyerek onlara faydalı bilgiler ileterek aslında hayallerimi gerçekleştiriyorum demişsiniz bir yazınızda...sizin gibi iyi yürekli insanların var olduğunu bilmek ne kadar umut verici,

Ben,
28 yaşımdayım,
4 kız kardeşiz ben 2 numara :) ablamın dünya tatlısı 6 yaşında ikizleri var efe ve ege...
diğer iki kız kardeşimden büyük olan öğretmen , bu yıl 85 puan almasına rağmen atanamadı, yıllarca emek verdim tek hayalim öğretmen olmaktı ama olmadı diye çok üzgün :( kasımda memur atamaları olacak onu bekliyor, ufaklık 24 yaşında aslında koca kız ama bizim hala ufaklığımız babamla birlikte çalışıyor muhasebeci, hesap kitap işi ile uğraşıyor,

Annem ve babam sevgi dolu iki insan, bizide sevgi dolu merhamet dolu neşe dolu yetiştirdiler, 10 yaşıma kadar bursanın bir köyünde büyüdüm, 10 yaşımda babamın işleri nedeniyle bursaya geldik, aman allahım ne büyük bir yer ne kadar çok insan var demiştim..okuluma arkadaşlarıma ve bu şehre alışmak kolay olmadı..ortaokul lise ve üniversite öğrenimim boyunca hep öğretmenlerim tarafından takdir edilen, arkadaşlarım tarafından sevilen biri oldum..

Üniversiteyi bölüm 1.olarak bitirmem bana çok iyi bir iş kapısını araladı..
Henüz 20 yaşındaydım başladığımda, 7 yıldır da aynı şirkette çalışıyorum, gece gündüz demeden çalıştığım, herşeyin en iyisini yapmak adına büyük fedakarlık gösterdiğim şirketimde ilk aylar sürekli fotokopi çeken, dışarı işlerine koşturan bir cimcimeydim, şimdi işe teknik departmandan sorumlu uzman olarak görevime devam ediyorum,
müdürlerim müdür yardımcılarım sanki benim abilerim, 15 kişilik çalışma ortamım var hepsi çok saygıdeğer ve sevgi dolu insanlar, onlarla aynı çatı altında emek verdiğim için çok şanslıyım,hemen hemen her gün arıyorlar beni, özledik seni emel diyorlar , bende onları özledim 3 hafta oldu izne ayrılalı sanki 3 yıl gibi...işimi özledim, acentelerimi, hatta bana buhranlar geçirten o üretim raporlarımı hazırlamayı bile özledim :) ilk defa bu kadar ayrı kalıyorum onlardan, işimden...bu beni biraz üzüyor.

Kızım bekleyin ben geliyorum dediğinde tarih 12 marttı..gece saat 11.. istiyordum aslında bir bebeğim olsun 2 yıllık evliliğim bir de bebişimle renklensin:) ama elimdeki o test sonucunu gördüğümde ben napacağım şimdi, işim ne olacak, ben evladıma yeterli bir anne olabilecek miyim, başarabilecek miyim, kafamda bir sürü şimşekler..derken eşimle sımsıkı sarıldık birbirimize ve saatlerce ağladık şaşkınlıktan..

Eşim, 30 yaşında aynı meslekteniz, oda rakip şirket çalışanı :) 11 yıldır aynı şirkette çalışıyor.
ankaralı, ailesi ankarada ...dünya tatlısı bir eşim var.herşeyden önce fedakar, merhametli, sevgi dolu aynı ben :) 2,5 yıldır bir kere bile bana sesini yükseltmedi, öyle kavga gürültü bilmeyiz biz, ailelerimiz arkadaşlarımız evliliğimize gösterdiğimiz özeni hep takdir ediyor..
saygı güven ve özverimiz sonsuz..onu çok seviyorum:)
Kızımızı heyecanla bekliyoruz, biraz tedirgin, nasıl olur nasıl biter, curcunalı günler geliyor, acaba nasıl atlatırız, sürekli konuşuyoruz bunu, o benim biraz sabırlı olmam gerektiğini söylüyor, bana her konuda destek olacağınıda dilinden düşürmüyor..ona bu konuda güveniyorum..içim rahat :)

Eşimin ailesi, haftaya pazartesi geliyorlar, kaynanam ve kayın pederim :) çok şirin iki insan, seviyorum onları..annemle aramız biraz mesafelidir, öyle cıvık cıvık olmadık hiç, sevmem de pek öyle ilişkileri, tecrübelerinden faydalandığım fikirlerine önem verdiğim biri, benim annemle de birbirlerini seviyorlar ilişkileri iyi bu da benim hoşuma gidiyor, inşallah bebiş geldiğindede anane ve babane olarak böyle güzel anlaşırlar...
Kayınpederimle daha mesafeli bir iletişim halindeyiz, herşeyi en iyi o bilir , biz hiçbişey bilmeyiz ona göre, çok tartıştık bu konuyu onunla ama 2 gün normal 3.gün yine eskisi gibi :) onu da böyle kabulledim artık, içimizde bizi azcık çıldırtacak biri olsun ama dimi :)

İşte böyle :) ben ve çevremdekiler böyle...çok şanslıyım aslında , herşeyden önce sağlıklı biriyim, 9 ay gık demeden geçti, inanıyorum fındıkkurdum da bana yardımcı olacak ve beni üzmeden gelecek:) geldikten sonrada işler dediğiniz gibi güllük gülistanlık olmayacak:) ama olsun, yeterki evladımı sağlıkla kucağıma alayım, varsın uykusuz geceler gelsin, nasıl olsa kayınvalidemler 1 ay kadar burda, gelen gidenle ilgilenirler, ben de bebeğim uyurken uyumaya vakit bulurum :) kendini böyle teselli eden bir anne adayı daha var mıdır:) ne garip, hem telaş hem endişe hem korku hem teselli :) bir sürü karışık duygular :)

Bana yazdığınız her satır , benim için o kadar önemli ki, tekrar tekrar okudum, doğuma yaklaşık 2 hafta var, her gün okuyacağım, size ne kadar teşekkür etsem az...
emin olun insanlara karşı yapmış olduğunuz bu iyilikler karşılığını bulacak...

Tekrar teşekkürler,
Sevgi ve saygılarımla,

0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...