17 Mayıs 2011

Uyku Zorlukları ve Biberonu Bırakmak


Uyku konusunda zorlukları yenmenin yolu kararlılık, tutarlılık ve yaptığının doğruluğuna inanmaktan geçiyor.

Şimdi yeni bir sorunu çözmenin eşiğindeyiz. Bakalım aynı dertten muzdarip başkaları da var mı?

İşte bizim komik hikayemiz ve tecrübelerimiz...

Uykuyu eşleştirerek öğrendiğimiz için biz yetişkinler bile, başka bir yerde kaldığımızda zaman zaman yatağımızı ararız, yastığımız alınsa uykumuz kaçar. Eşimiz bir seyahate gitse, sağa döner sola döner, uykuya dalmakta zorlanırız.

Çocuklar da uykuyu eşleştirerek öğrendiğinden nasıl uykuya dalarlarsa, gece boyunca uykuları hafiflediğinde yine aynı ortamı ve uykuya dalmak için gerekli şartları arıyorlar. Her yeni şarta alışmakta önce güçlük çekiyor, sonra da o alışkanlıktan vazgeçemiyorlar.

Her çocuk farklı olduğundan bu davranışlar bazılarında daha güçlü, bazılarında daha az görülebiliyor.

İşte size geçtiğimiz 19 ay içinde yaşadığımız süreçlerden bazı örnekler...

Öncelikle bebekliğinden itibaren bir rutin oluşturmaya ve uyku oyuncağı ile uykuyu eşleştirmesini sağlamaya çalıştık. Bu uyku oyuncağı çok işe yaradı. Hayatta bana bile vermekte güçlük çektiği bir oyuncak oldu kırmızı kedimiz. Zaman geçtikçe kedi yıprandı, beni aldı bir endişe, bu oyuncak parçalanırsa ne yaparız? Bir yere giderken oyuncağı unutmaktan korkar olduk. Neyse 1 yıl sonra yılbaşında bizim kırmızı kediler tekrar piyasaya çıktı, 1 tane daha aldık. Yatarken bazen ikisini bazen tekini yatağına koyuyorduk. Bu sefer ikincisine de alıştı, “ötekiiiii” diye başladı feryat etmeye. Şimdi 2 kedi ile geziyoruz. Bu arada üzerini hiç örtmeyen kızımız evin 25 derece olmasına aldırmadan yatakta battaniye olmasına alıştı, eğer battaniye yoksa “battaaaaan” “ “ööört” diye bağırmaya başladı. Bir yere giderken 2 kedi ve battaniye taşımaya başladık. Bebekliğinden beri çalan uyku cd’sini söyleyen özge abla gerçek bir karaktere dönüştü, “abla eee” demeye başladı. Bizim çantaya bir de cd player ve cd eklendi.

Süt alerjisi, reflü kolik gibi rahatsızlıklarla mücadele ederken, gaz sancılarını su içerek rahatlattığını fark ettik, biraz su içip gazını çıkarıp öyle yatıyordu, su, iyi geceler çayına, o da süte dönüştü zamanla ve 100 cc derken 200-250cclere çıktı. Daha sık uyanmaya başladıkça, içtiği miktar da artmaya başladı. Bu kadar sıvı alınca gece tek bez yetmemeye başladı. Uyandıkça altını açmaya başladım uykusunda. Bu sefer her uyandığında çiş yapmasa da altının açılmasına alıştığı için “aaaaç “ diye bağırmaya ve gece 700-750cc sıvı içmeye başladı. Uykusuz geceler, yoğun iş gitgide dayanılmaz hale geldi. Her yeni çözüm bir önceki sorunu yok etse de başka sorunlara davetiye çıkardı. Sık uynadığı için yorgun olduğum bazı gecelerde yanıma aldım kalkmamak için, bu sefer yanımızda yatmaya alıştı.

Bir gece yatağında 1.5 saat uyumadı, sinirden çıldırsam da aldım karşıma konuşmaya başladım.
-Kızım kediler orda, battan orda, özge ablan ee diyor orda sen niye yatağında yatmıyorsun odanda?
-An-ne burda
Hadi dedim haklısın, ilk iki kelimelik cümleni kurmanın şerefine son gece kal burada...

Derken doktora gittik. Doktor şaşkın, boyu çok iyi uzamış 90 indekslerde ama neredeyse 4 ayda hiç kilo almamış, kilo endeksimiz düşmüş 50lere. İştahsız değil, benim kadar yemek yiyor. Tek yanıt her gece aşırı sıvı alması kaldı geriye ve suyu ve sütü kesmemiz gerekti.
Kabus gibi bir haftanın sonuna geliyoruz. İlk defa dün gece deliksiz bir uyku çektim, inanamıyorum hala. Geceleri “düüüüt” diye süt istemeyi bıraktı çok şükür. Biberonun yaptığı gaz, o kadar sıvı almaktan kaynaklanan reflü de son buluyor yavaş yavaş.

İlk gün “Sen artık büyüdün, bak bu kadar oldun” diyerek elimi havalara kaldırdım. “Artık biberon yok, anne baba gibi bardaktan içeceksin”. Gündüz sadece bardaktan içirmeye başladım. 1-2 gün içinde buna tamamen alışınca, gece yatarken iyi geceler çayını bardakta içirdim. Emme dürtüsü ile uyku eşleştirmesi bunca aydır çok güçlü olduğundan ağlayarak zorlukla uykuya daldı, ben hep yanındaydım, ona şarkı söyledim, okşadım sevdim sakinleştirmeye çalıştım, gece uyandıkça biberon vermeye birkaç gün daha devam ettim ama anladım ki bir verip bir vermemek onun aklını daha çok karıştırıyor. Uykusuz birkaç geceyi daha göze aldım ve gece uyanıp su süt istediğinde de bardakta vermeye başladım. Tabi yatarak ememediği için bu duruma çok kızdı, bağırdı ağladı, yapacak birşey yok. Doktordan kesin talimat var, bu kadar sıvı alması idrar kesesi ve böbrekleri için de sakıncalı diye. Ben otur bardakta vereyim dedikçe, “otuuu” diyerek oturup dizlerine vurarak ağladı, o haline gerçekten üzüldüm ama kararlı davrandım. Öğle uykusunda çok rahat uykuya dalmayı öğrenmesini büyük bir başarı olarak görüp devam ettim. Yalnız bırakıp onu terketmedim ve sütten ümidini kesti, ilk uykuya çok rahat dalar oldu, gece 1 kere uynanrsa 1 yudum bardaktan içip yatıyor. Alt değiştirme de olmayınca uykuya daha çabuk geri dönüyor.
Birşeyin doğrusunu bilmek başka, uygulayabilmek başka, bu sefer onun için doğru olanı yaptığımı bildiğim için kararlıyım.

Gelişmeleri sizlerle paylaşmaya devam edeceğim .Tecrübelerinizi ve önerilerinizi paylaşırsanız çok sevinirim.

2 yorum:

İlkiz'cim Merhaba,
Oncelikle iyi tatiller, blogunu ve yazılarini keyifle takip ediyorum.
Alp'i ben 18 ay emzirdim ve tum rutinlerimize ragmen, emdigi sure boyunca gecenin belirli bir saatinde yanımıza geliyordu (daha dogrusu ben mucadele etmeyip yanıma aliyordum)ve geceyi emerek geciriyordu.
Alp'i anne sutunden biberonun da yardımı ile tek gece de kesebildim. Alp 20 aylık oldu bile, aksamlari saat dokuz-dokuz bucuk gibi yatıyor. Ilk uyuyacagi zaman tokluk durumuna gore 100 - 150cc sutunu iciyor ve kendi yatagında uyuyakaliyor, sabah karsi bir kere uyanıyor sadece yanına gidip emzik vermem veya pispislamam yeterli oluyor... simdilik duzenimiz gayet iyi ama bunun da bir donem oldugunu biliyorum, cevremden duydugum kadariyla buyudukce farkli huylar, farklı farkındalıklar cikartabiliyorlar... Her halde tek yapmamiz gereken bu bir donem, bu da gececek diye dusunmek...
Tatilin keyfini cikartin.
Sevgiler,
Muge

Mügecim Merhaba,
Her çocuğun karakteri ve ihtiyaçları farklı oluyor gerçekten de. Umarım o bir kere uyanmaları da biter. Bizim uyku maceramızda gerçekten kararlı olmak gerekiyordu hala da gerekiyor. Mesela 2 haftadır tatildeyiz ve biz dışarıdayken 9:00-9:30 gibi pusetinde uyuyor. Tatilden dönünce "pusetle gezdir anne"yi defalarca duyacağıma eminim ama ne yapalım tatilde de 9:00da eve kapanamıyor insan.

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...